Choroba zawodowa - definicja, wykaz, procedura

Choroba zawodowa - definicja, wykaz,  procedura

Definicję choroby zawodowej znajdziemy w kodeksie pracy. Zgodnie z kodeksem za chorobę zawodową uznaje się:

 "chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym".” art. 235¹.

Wykaz chorób zawodowych

Wykaz chorób zawodowych zawiera załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych. Zestawienie oprócz wykazu chorób zawodowych zwiera również informacje o okresach, w których wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych upoważnia do rozpoznania choroby zawodowej pomimo wcześniejszego zakończenia pracy w narażeniu zawodowym.

Podejrzenie choroby zawodowej - procedura postępowania

Zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej może dokonać sam pracownik (bądź były pracownik) za pośrednictwem lekarza, lekarz bądź też pracodawca. Podejrzenie choroby zawodowej należy zgłaszać właściwemu państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu oraz właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy. Zgłoszenia dokonuje się za pomocą specjalnego formularza. Lekarz, wydający orzeczenie o rozpoznaniu choroby zawodowej bądź taż o braku podstaw do jej rozpoznania  musi spełniać wszystkie wymagania kwalifikacyjne określone w przepisach wydanych na podstawie ustawy o służbie medycyny pracy oraz być zatrudnionym w jednej z jednostek orzeczniczych. Orzeczenie wydaje na podstawie wyników przeprowadzonych badań lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika/ byłego pracownika, dokumentacji przebiegu zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego.

Ocena narażenia zawodowego

Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie chorób zawodowych, ocenę narażenia zawodowego przeprowadzają:

- lekarz sprawujący profilaktyczną opiekę zdrowotną nad pracownikiem - w związku z podejrzeniem choroby zawodowej;

- lekarz zatrudniony w jednostce orzeczniczej  - w trakcie procedury ustalania rozpoznania choroby zawodowej;

- właściwy państwowy inspektor sanitarny.

Dokonując oceny narażenia zawodowego należy wziąć pod uwagę czynniki chemiczne i fizyczne (rodzaje, wartości stężeń, czas narażenia zawodowego), czynniki biologiczne (rodzaj, kontakt, okres utajenia, mechanizm działania, droga szerzenia się czynnika), czynniki o działaniu uczulającym, czynniki o działaniu rakotwórczym oraz sposób wykonywania pracy (obciążenie wysiłkiem fizycznym, chronometraż czynności).

Należy pamiętać, że lekarz może prosić pracodawcę o uzupełnienie niezbędnych informacji dotyczących m.in. przebiegu i organizacji pracy- praca w godzinach nadliczbowych, dane o narażeniu zawodowym, wyniki i pomiary czynników szkodliwych, środki ochrony indywidualnej czy próbki substancji, w ilości niezbędnej do przeprowadzenia badań diagnostycznych.

Decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej bądź też o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej właściwy państwowy inspektor sanitarny przesyła do:

- zainteresowanego pracownika/ byłego pracownika;

- pracodawcy;

- jednostki orzeczniczej zatrudniającej lekarza, który wydał orzeczenie lekarskie;

- właściwego okręgowego inspektora pracy.

Szkolenia bhp dla firm

Zachęcamy do skorzystania z naszej oferty szkoleń bhp dla firm - szkoleń wstępnych i okresowych dla pracowników i pracodawców. Szkolenia prowadzone przez doświadczonych Inspektorów bhp, realizujące programy dostosowane do konkretnych stanowisk pracy to źródło niezbędnej wiedzy z zakresu bezpieczeństwa pracy. Szczegóły oferty pod linkiem:

https://awans-bhp.pl/szkolenia-bhp/

Zapraszamy klientów z całej Polski. 

Środki ochrony indywidualnej dla elektryka

Środki ochrony indywidualnej dla elektryka/ pracowników zagrożonych porażeniem prądem/ łukiem elektrycznym

W dzisiejszym wpisie zastanowimy się nad tym, w jakie środki ochrony osobistej powinien zostać wyposażony pracownik wykonujący prace w miejscach, gdzie występują zagrożenia elektryczne, a więc zagrożenie porażenie prądem bądź też porażenie łukiem.

Sprzęt ochrony osobistej elektryka

Zgodnie z polskimi przepisami pracownicy narażenie na zagrożenia elektryczne mają obowiązek stosować sprzęt PPE. Za dostarczenie tego sprzętu odpowiada pracodawca. Sprzęt PPE jest zaprojektowany i wykonany  w taki sposób, aby skutecznie chronić odpowiednie części ciała, a w szczególności głowę i korpus przed zagrożeniami wywołanymi wyładowaniem łukowym.  Każdorazowo przed zastosowaniem sprzętu PPE pracownik ma obowiązek dokonać jego oględzin w celu weryfikacji  jego stanu.

Jakie ubranie dla pracowników zagrożonych porażeniem prądem/ łukiem elektrycznym ?

Należy pamiętać, że zabronione jest stosowanie wszelkich ubrań ze sztucznych materiałów, jeżeli nie zostały one specjalnie zaprojektowane i wykonane w celach ochronnych. Spodnie i koszule powinny być bawełniane - w żadnym wypadku z tworzyw sztucznych, które podatne są na wysoką temperaturę, a w momencie kiedy zaczynają się palić, topią się, przylegając do skóry.

Kolejnym wymogiem jest stosowanie w trakcie wykonywania prac pod napięciem koszuli z długim rękawem. Krótki rękaw to odsłonięcie znacznej powierzchni rąk, które pozostają wówczas  bez osłony.

Należy pamiętać, że ubrania ognioodporne nie są niepalne.  Jaka jest zatem zasada ich działania? Pod wpływem bardzo wysokiej temperatury powstałej podczas wyładowania może dojść do zapalenia ubrania ognioodpornego, ale po ok. 2 sekundach płomień na takim ubraniu powinien wygasnąć samoczynnie po odcięciu ubrania od źródła energii. Ubranie PPE chronię skórę przed przedostaniem się ciepła, a więc przed oparzeniami co najmniej drugiego stopnia.

Oznakowanie ubrań ochronnych

Każde ubranie ochronne powinno zawierać kilka podstawowych informacji:

- energia zdarzenia, na którą zaprojektowano ubranie;

- informacja, czy ubranie spełnia wymagania ASTM F1506;

- dane producenta;

- instrukcję obsługi;

- kod systemu identyfikacji;

- rozmiar.  

Szkolenia bhp

Więcej wskazówek na temat bezpiecznej pracy osób zatrudnionych na stanowiskach związanych z zagrożeniami  elektrycznymi  nasi Inspektorzy bhp przekazują na szkoleniach okresowych bhp. Program przeprowadzanych  szkoleń bhp zawsze  dostosowujemy do konkretnych stanowisk pracy, tak aby zoptymalizować efektywność i atrakcyjność prowadzonych zajęć. Szkolenia bhp organizujemy dla naszych klientów na terenie całej Polski, gwarantując terminowość i konkurencyjne ceny.

Więcej szczegółów naszej oferty szkoleniowej bhp znajduje się na stronie  Zapraszamy.  

Uraz kręgosłupa - pierwsza pomoc przedmedyczna

Uraz kręgosłupa - pierwsza pomoc przedmedyczna

Wiedza z zakresu udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej może okazać się niezbędna w sytuacjach zagrożenia zdrowia lub życia. Posiadanie podstawowych wiadomości i umiejętności z tego zakresu pomoże podjąć stosowne i niezbędne kroki, jak również opanować nerwy - w nagłych wypadkach zachowanie spokoju i zdrowego rozsądku często bywa decydujące.

Dziś kilka wskazówek dotyczących postępowania w przypadku podejrzenia urazu kręgosłupa. Do urazu tego typu może dojść między innymi w wyniku upadku z wysokości, wypadku komunikacyjnego czy uderzenia w głowę. 

O tym, że mamy do czynienia z urazem kręgosłupa mogą wskazywać liczne objawy, w tym:

·         osłabienie;

·         drętwienie i zaburzenia czucia w kończyczanach;

·         niedowład kończyn;

·         trudności w wykonaniu ruchu ręką lub nogą;

·         ból szyi i pleców;

·         zaburzenia oddychania.

Jeśli podejrzewamy, że dana osoba może mieć uraz kręgosłupa, musimy podjąć następujące działania:

Ø  sprawdzić, czy poszkodowany zachował świadomość;
Ø  sprawdzić oddech poszkodowanego;
Ø  wezwać pogotowie -  o tym, jak prawidłowo powinien wyglądać meldunek we wcześniejszym wpisie - Zasady udzielania pierwszej pomocy; 

Pamiętajmy, że jeśli poszkodowany jest przytomny i oddycha, nie możemy go przenosić - pozostawiamy go w pozycji zastanej do czasu przyjazdu pogotowia!

Jak jeszcze możemy pomóc osobie poszkodowanej? Powinniśmy unieruchomić głowę, szyję i tułów poszkodowanego - zapewnienie stabilizacji ciała  na tym etapie jest bardzo ważne. Cały czas kontrolujmy oddech, tętno oraz świadomość poszkodowanego. W celu utrzymania drożności dróg oddechowych powinniśmy wysunąć żuchwę poszkodowanego, pamiętając by nie odginać głowy do tyłu. Cały czas musimy również dbać o komfort psychiczny poszkodowanego. 

W momencie, kiedy poszkodowany straci przytomność i oddech nie możemy zwlekać i musimy przystąpić do resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Pomimo podejrzenia urazu kręgosłupa musimy ostrożnie przełożyć poszkodowanego w pozycję neutralną, a więc tak, aby głowa znajdowała się w jednej osi z szyją i tułowiem (jeśli to możliwe korzystając z pomocy innych osób).

Wykonując resuscytację należy pamiętać o przestrzeganiu kilku zasad. Mostek uciskamy na głębokość 5 cm, z częstotliwością 100 na minutę. Po wykonaniu 30 uciśnięć wykonujemy 2 oddechy ratownicze. W przypadku braku zabezpieczenia na twarzy (maski) możemy ograniczyć się do wykonywania masażu serca (bez sztucznego oddychania) - wykonujemy wówczas same uciśnięcia klatki piersiowej - poszkodowany ma większe szanse na przeżycie, niż gdybyśmy zaniechali jakichkolwiek działań.

Więcej na temat udzielenia pierwszej pomocy w nagłych wypadkach w kolejnych wpisach. A wszystkich zainteresowanych zdobyciem niezbędnej wiedzy i umiejętności z zakresu udzielania pomocy przedmedycznej, w tym pracowników wyznaczonych przez pracodawcę jako osoby mające udzielać pierwszej pomocy w zakładzie pracy, zapraszamy na nasze kursy pierwszej pomocy. Wszystkie szczegóły dotyczące kursu znajdują się na stronie .

Zapraszamy.

Wypadki przy pracy statystyki 2017 r.

Wypadki przy pracy statystyki 2017 r.

Główny Urząd Statystyczny udostępnił na swojej stronie wstępne statystyki dotyczące wypadków przy pracy w okresie I-III kwartał 2017 roku. Szczegółowe dane znajdziecie pod linkiem.

Z opracowania sygnalnego GUS wynika, że w okresie I-III kwartał 2017 roku liczba zgłoszonych poszkodowanych w wypadkach przy pracy wynosiła ogółem 56 140 osób, co oznacza, że była o 0,7% większa niż w analogicznym okresie roku ubiegłego. Jak możemy przeczytać w raporcie:

"Z liczby ogółem, 55630 osób uległo wypadkom przy pracy ze skutkiem lekkim (o 0,6% więcej niż przed rokiem), 362 osoby – wypadkom z ciężkimi obrażeniami ciała (analogicznie o 17,9% więcej), wypadkom śmiertelnym – 148 osób (tj. o 12,1% więcej niż w okresie I—III kwartał 2016 r.)."

Przyczyny wypadków przy pracy

Na pierwszym miejscu, jeśli chodzi o przyczyny wypadków przy pracy, pozostaje nieprawidłowe zachowanie się pracownia - aż 60,7% wypadków przy pracy była tego skutkiem. Na kolejnych miejscach plasuje się:

·         niewłaściwy stan czynnika materialnego - 8,5% wypadków przy pracy;

·         brak lub niewłaściwe posługiwanie się czynnikiem materialnym  - 7,2% wypadków przy pracy;

·         niewłaściwe samowolne zachowanie się pracownika - 6,6% wypadków przy pracy;

·         niewłaściwa organizacja stanowiska pracy - 5,3% wypadków przy pracy;

·         inne przyczyny - 4,6% wypadków przy pracy;

·         niewłaściwa organizacja prac - 4,2 % wypadków przy pracy;

·         nieużywanie sprzętu ochronnego - 1,5% wypadków przy pracy;

·         niewłaściwy stan psychofizyczny pracownika - 1,4% wypadków przy pracy.

Czynności wykonywane przez poszkodowanego w chwili wypadku

Zgodnie z wynikami badań w chwili wypadku pracownicy wykonywali następujące czynności:

·          37,3% - poruszanie się;

·         16,9% - operowanie przedmiotami;

·         14,8% - transport ręczny;

·         12,5 % - prace narzędziami ręcznymi;

·         9,1% - obsługiwanie maszyn;

·         6,6 % - kierowanie/jazda środkami transportu/ obsługa maszyn i innych urządzeń;

·         2,5% -- obecność;

·         0,3 % - inne czynności.

Wydarzeniem powodującym uraz w aż 31,5% przypadków było zderzenie z/ uderzenie w nieruchomy obiekt, w  21,1% przypadków - zderzenie z / uderzenie w obiekt w ruchu, a w  18,8% przypadków - kontakt z przedmiotem ostrym, szorstkim, chropowatym.  14,1% przypadków to urazy powstałe w wyniku obciążenia psychicznego lub fizycznego pracowników.

Na koniec podsumowanie wskaźnika wypadkowości (a więc liczby poszkodowanych na 1000 pracujących) dla poszczególnych województw. Ogółem w Polsce wskaźnik ten wyniósł za okres I-III kwartał 2017 r. - 4,37. Najwyższy był w województwach:

·         dolnośląskim - 5,87;

·         warmińsko-mazurskim - 5,37,

a najniższy w województwach:

·         mazowieckim - 2,95   i

·         małopolskim - 3,28.

Źródło Opracowanie sygnalne MONITORING   RYNKU   PRACY Wypadki przy pracy w okresie I—III kwartał 2017 r. – dane wstępne.

A wszystkich pracodawców zachęcamy do skorzystania z naszej oferty szkoleń bhp - organizujemy szkolenia okresowe i szkolenia wstępne - dostosowując program szkoleń do profilu danej firmy. Dzięki temu pracownicy mają większą świadomość istniejących zagrożeń na danym stanowisku pracy, co przekłada się na mniejszą wypadkowość i zwiększenie bezpieczeństwa pracy. Szczegóły oferty pod linkiem .

Zapraszamy.

Zasady udzielania pierwszej pomocy

Zasady udzielania pierwszej pomocy

Każdy pracownik ma prawo do korzystania ze sprawnie funkcjonującego systemu pierwszej pomocy w razie wypadku oraz ze środków do udzielania pierwszej pomocy. Realizacja tych kwestii leży po stronie pracodawcy - powinien zapewnić on punkty pierwszej pomocy w wydziałach, w których wykonywane są prace związane z dużym zagrożeniem wypadkowym oraz zestaw środków do udzielania pierwszej pomocy w poszczególnych wydziałach zakładu pracy.

Pamiętajmy, że ilość, umiejscowienie  oraz samo wyposażenie punktów pierwszej pomocy powinny uwzględniać rodzaj i nasilenie występujących zagrożeń. W punktach udzielania pierwszej pomocy powinni działać jedynie pracownicy  do tego celu wyznaczeni, którzy odbyli stosowne szkolenie. Wykaz pracowników, którzy odbyli szkolenie z udzielania pierwszej pomocy powinien znajdować się w punktach pierwszej pomocy. Powinny być tam również wywieszone instrukcje o udzielaniu pierwszej pomocy. 

Ogólne zasady udzielania pierwszej pomocy

Poniższe zasady udzielania pierwszej pomocy osobie poszkodowanej powinien znać każdy - jest to minimum, które w sytuacjach kryzysowych może uratować komuś życie.

Pamiętaj!

1. Na samym początku należy dokonać oceny zdarzenia i upewnić  się, czy nie ma dalszego zagrożenia. Jeśli pojawi się taka potrzeba, miejsce zdarzenia należy   zabezpieczyć.

2. Następny etap to sprawdzenie, czy poszkodowany reaguje. Jeśli poszkodowany reaguje i nie ma dalszego niebezpieczeństwa - należy zostawić go w pozycji, w jakiej go znaleźliśmy i wezwać pomoc. Co jednak jeśli poszkodowany nie reaguje? Jeśli poszkodowany jest nieprzytomny należy głośno wezwać pomoc, a następnie przystąpić do udrożnienia dróg oddechowych i sprawdzenia czy oddycha. Jeśli poszkodowany oddycha prawidłowo, należy położyć go w pozycji bezpiecznej (oczywiście tylko wtedy, jeśli nie pogorszy to jego stanu zdrowia). Następnie prosimy kogoś o sprowadzenie pomocy (oczywiście jeśli nie ma osób trzecich, sami musimy ją wezwać). Cały czas musimy  sprawdzać, czy poszkodowany oddycha prawidłowo.

Jeśli poszkodowany nie oddycha prawidłowo - wyzywamy pomoc, a następnie przystępujemy do resuscytacji krążeniowo-oddechowej (30:2 - 30 uciśnięć klatki piersiowej, 2 - oddechy). Jeśli nie możemy wykonywać oddechów ratowniczych, działania sprowadzamy do uciskania klatki piersiowej (bez przerwy).

Meldunek o wypadku - jak powinien wyglądać?

Meldunek o wypadku powinien zawierać następujące dane:

- CO? - rodzaj wypadku np. upadek z rusztowania;

- GDZIE? - miejsce wypadku;

- ILE? - liczba poszkodowanych;

- JAK? - stan poszkodowanych;

- CO ROBISZ? - informacje o udzielonej dotychczas pomocy;

- KIM JESTEŚ? - dane personalne osoby wzywającej pomoc -numer telefonu, z którego dzwonisz.

Pamiętaj - nigdy pierwszy nie odkładaj słuchawki.

Więcej na temat udzielania pierwszej pomocy na naszej stronie internetowej.

Przypominamy, że Awans B.H.P. organizuje kursy pierwszej pomocy dla pracowników, jak również dla wszystkich tych, którzy chcą poznać podstawy udzielania pierwszej pomocy przedlekarskiej. Zapraszamy.